DEĞERLİ DOSTLAR...

DEĞERLİ DOSTLAR...

Siz siz olun sevdiklerinizi ihmal etmeyin. Onlar hakkındaki olumlu duygularınızı ertelemeyi aklınıza getirmeyin. Günü güne satmayın. Boş vermeyin. Hatta işlerinizi erteleyin, onları ertelemeyin.

  Bundan bir kaç ay önce Iğırday'dım. Merhum Sevgili ağabeyimin vefatı dolayısıyla iki üç kez gittim, geldim. Her gittiğimde büyüklerimizi, hastalarımızı ziyaret etmeğe çalışıyordum. Ancak aklımdan çıkmayan ama nedense bir türlü ziyaretine gidemediğim Hacı Nurettin dayımı devamlı ertelemek zorunda kaldım. 

  Geçenlerde İstanbul'da  hanımının yeğeni olan Servet Zor ile bir yemekte beraberdik. Orada sordum: "Hacı Nurettin Dayı nasıldır?" diye. Dedi ki: "Artık pek konuşamıyor ve tanıyamıyor."
"Olsun, dedim, ben onu tanıyorum ya, giderken mutlaka ziyaret edip elini öpeceğim."

 Eve gelirken hep aklımdaydı. Oğullarından Ercan'ı veya Efgan'ı arayıp hal hatır sormak istedim. Ama hep bugüne yarına deyip tembellik yaptım. Biraz da nasıl olsa gideceğim diyerek devamlı aklımın bir ucunda tuttum.

  Şimdi keşke bütün bunları yapmasaydım diye hayıflanıyorum. Çünkü bugün duyduğum bir elim haber beni hem çok üzdü hem de çok sarstı. Artık H. Nurettin dayı  aramızdan ayrılmış ve bu vefasız dünyayı terki salah eylemişti. Kuzugüden Köyü'müzün ileri geleni ve saygı değer bir insanıydı. Babamdan kalan yadigarımızdı. "Akrabalık bir ağaç gibidir. Dallar ne kadar birbirinden uzağa da gitseler, her zaman aynı kökün üstünde dururlar" diyen Hz. Mevlana ne güzel söylemiş. 

   İnsan kendisini ve akrabasını övmekten kaçınır ama ben bugün bunu bir kenara bırakacağım.

  Hacı Nurettin Dayımız gerçekten çok dürüst adamdı. İman behti. Herkesten iyi geçinirdi. Kimseyi kırmaz ve üzmezdi. Geleceği gören ve hisseden bir insandı. Erken yaşta köyden çıkarak Iğdır'a yerleşmişti. Ancak hiç bir zaman topraktan ve köyden kopmadı. Sürekli gelip gider ve üretime katkı yapardı. Bir yandan bunları yaparken, bir yandan da çocuklarını okutmayı ihmal etmezdi.
Yaşantısıyla, oturması, durmasıyla bizlere daim örnek oldu. Komşularıyla, akrabalarıyla güzel ve unutulmaz yıllar geçirdi.

  Kendisini sevdirir ve saydırırdı. Hal hatır sormasını bilirdi. Hiç dilimiz ağzımız deymedi.
Köyde, Iğdır'da karşılaştığımızda ısrarla masasna davet ederdi. Mutlaka insanın içini rahatlatacak bir takım sözler söylerdi. Gerçekydi.
Hepimizin ve köyümüzn büyüyü idi. Gidişi yüreğimize dokundu. Sanki bir çınarımız gitti. Bizim için bir değerdi ama önemli bir değerdi.

  Benim her zaman ona kanım kaynadı. Gönlümde, nezdimde yeri başkaydı. Hürmet, dua ve mağfiret dilemekten gayri elimizden bir şey gelmiyor. Allah o dünyada Peygamberimize ve Ehli beyit'e komşu eylesin. Mekanı cennet, ruhu şad olsun. Evlatlarınn, akrabalarının ve sevenlerinin başı sağolsun.

FAHRETTİN MASUM BUDAK