NÜFUSTA ÇALINAN ALARM ZİLLERİ

NÜFUSTA ÇALINAN ALARM ZİLLERİ

    Bazı kesimler, nüfusun azalmasını ve doğurganlığın düşmesini götürüp yoksulluğa ve geçim derdine bağlıyor. Birçok şeyi saptırdıkları gibi bunu da saptırmaya çalışıyorlar. Mesele bunların anlattığı gibi basit değildir. Bize göre geç evlenmenin, çocuk istememenin sebeplerini  başka yerlerde aramak lazımdır. Nüfus azalmasını tek bir sebebe bağlamak,  aslında sorunu kamufle etmektir. Artık insanımız konfora alıştı. Kimse meşakkate ve külfete katlanıp  çocuk sahibi olmak istemiyor veya az çocuk istiyor. Millet, yaşamanın tadını ve rahatlığını başka alanlarda aramaya başladı. Hızlı nüfus kaybının ana faktörü kültürel değişim ve konforizmdir. Biz millet olarak farkında olmasak da köklü kültürel değişime uğradık. Batı değerleri kılcal damarlarımıza kadar nüfuz etti. 

  Eğer  fakirlik konusunda anlatılanlar ve yorumlar doğru olsaydı Avrupa, çocuk sahibi olma konusunda patlama yaşardı. Zira orada kişi başına düşen milli gelir bizimkinin beş on katıdır. Üstelik çocukların tüm masraflarını da devlet karşılıyor. Niçin nüfusları azalıyor? Niçin doğurganlık düşüyor? Bunu düşünen ve bilen var mı?
Yıllarca tek çocuk veya en fazla iki çocuk propagandası yapılan bir toplumdan ne beklenebilir? Nüfus planlamasıyla neslimiz kurutuldu. Üstelik bazı hassas bölgelere bilinçli olarak nüfus planlaması hiç uğramadı bile. Avrupa'ya özendirildik. Sağına bakıyorsun bir çocuk, soluna bakıyorsun iki çocuk, önüne, arkana bakıyorsun aynı sayı ve aynı miktar.  Toplumun önde gelen insanlarına bakın bakalım onlar ne haldedir? Aydını, akademisyeni, bürokratı, zengini, amiri ve önde gelen siyasetçileri de aynı anlayışın ürünü. Bu zikrettiklerimizin hangisinin ikiden fazla çocuğu vardır? Ünlü sosyolog İbni Haldun konforun ve medeniliğin toplumları tembelliğe alıştırdığını, hazzın ve zevkin tadına kapılanların uygarlığa katkılarının azaldığını yazar. Hadarilik medeniliği takip eder. Lükse, zevke ve sefaya düşkün kuşakların zorluklardan ve ağır yaşam koşullarından uzak durduğunu biliyoruz.
  
   Uzun yıllar propaganda ve reklam yoluyla ve doğum planlanması ve  kısırlaştırma haplarıyla haremi ismetimize kadar giren Batı zihniyeti, nüfusumuzu bilinçli olarak dumura uğrattı. Ardından kalabalık aileler için başlatılan olumsuz yayınlar ve okullarda öğretilen ve teşvik edilen bir veya iki çocuklu çekirdek aile söylemleri, nüfusumuzun azalmasına, gerilemesine sebep olan en önemli amillerdir. Nüfusu çok olan aileleri hedef alıp eleştirdik, küçük gördük, burun kıvırdık. 

 Nüfus azalmasını getirip sadece olumsuz ekonomik şartlara ve yoksulluğa bağlamak, bu toplumu tanımamaktır. Elbetteki yoksulluğun az da olsa bir tesiri vardır.  
Ama bunun hepsini yoksulluktan dolayı gençlerin evlenmemesine bağlamak  ne derece doğrudur? Bu konuda iktidarı suçlamak ve eleştirmek için basit ve sığ yollara baş vurmak kimseye birşey kazandırmaz. Bölgesinden, toplumundan habersiz ve kopuk yaşayan bu karakterdeki insanlar yanılgıdan, algıdan ve manüpleden öteye geçemiyorlar. Birbirimizi kandırmayalım. Herşeyi getirip ekonomiye dayamayalım. Eskiden böyle miydi? Hayır! Adamın on çocuğu olurdu. Aklına da geçim derdi gelmezdi. Allah rızkını verir, derdi ve istediği kadar da çocuk sahibi olurdu.

  Biz bir zamanlar nüfus planlamasına karşı çıkanları ihanetle ve cahillikle suçladık. Doğurganlığı yok etmek için her çeşit yolu denedik. Şimdi bu tip insanlar eserleriyle övünsünler. Bu necip ve aziz millete en büyük ihaneti Batı değerlerini aşılamakla yaptık. Özümüzden ve kültürümüzden uzaklaştırıldık. Nice insanlar biliyoruz ki, çocuk yapmıyorlar ama  onun yerine evlerinde kedi, köpek besleyip tomar tomar para harcıyorlar. Önce insana harcayalım sonra da tüm hayvanlara...İnsanımızın sefil ve yoksullukla boğuştuğu bir ortamda götürüp paraları köpeklere harcamak vicdanlarda derin yaralar açar.

  Medeniyetin devamı önce insan nesline vereceğimiz önemden geçer. İnsanın merkeze alınmadığı toplumların geleceği karanlıktır.  Önceliğimiz insan,  yine insan ve sonra da diğer canlılar...

 FAHRETTİN MASUM BUDAK