BELEDİYE MECLİS ADAYLARININ SEÇİMİ...

BELEDİYE MECLİS ADAYLARININ SEÇİMİ...

Biliyorsunuz, yerel seçimlerde önce belediye başkan aday adayları mindere çıkartılır ve yarıştırılır; sonuçta şu veya bu şekilde galip gelenin adaylığı ilan edilir.

   Buradaki yarış partilerin kendi iç yarışının birinci kısmıdır. Kim ki elindeki imkanları rantabıl bir şekilde kullanabilmişse, gücünü ve kondisyonunu ortaya koyabilmişse ve parti içi dengelerde geçerli not alabilmişse  birinci ilan edilmemesi için hiç bir sebep kalmamıştır demektir.

  Bunun bir de adayla çalışacak ekiplerin ikinci yarışı vardır. İşte bütün mesele siyasetin bu cephesidir. Aday ya da parti en fazla bu ekibi seçerken zorlanmaktadır. Parti içi yarışlar, oy getirme potansiyellleri, parti yönetiminin veya adayın arzuladığı ve verimli çalışabileceği şahıslar daima rağbet  görür. Burada partilerin karşısına bilinen veya bilinmeyen faktörler ve çok yönlü dengeler çıkabilmektedir. Örneğin; duruma ve zemine göre hemşehricilik, hizipçilik, tarikatçılık, kabilecilik, akrabacılık, adamcılık ve varsa etnikçilik her zaman devrededir.

  Bu işler velhasıl çok zor işlerdir. Bu saydığımız kavramları dikkate alarak kadro oluştururken, en az yarayla ve en az kayıpla  bu işin üstesinden gelmek partilerin ve adayların düşüneceği en önemli hususlardan biridir.

  Burada, dereyi geçerken çayda boğulma hatasına düşenler çoktur. Toplumsal psikoloji, bireysel dürtüler, nefis ve enaniyetler, ihtiras ve çıkarlar bu tür oluşumlarda tavan yapar ve burunlar kaf dağına kadar ulaşır. Oy uğruna bu zihniyetteki sıradan insanların belediye gibi çok hayatî kurumlarda yıllarca el indirip el kaldırdığını herkes biliyor.
 
  Belediye meclisleri siyaset yeridir, tatmin olma yeri değildir. Şehri tanımayan, belediyenin girdisiyle çıktısıyla ilgilenmeyen sadece menfaat ve koltuk kovalayan bu tip karakterlerin oraya girmesine ve söz sahibi olmasına izin verilmemelidir.

  Başkan seçmek zordur. En zoru da ekip seçmektir. Ancak bazen sosyolojik gerçekler ve kaygan zeminler bizleri bu yargının ve tesbitin dışına itmektedir.

  Mesela; 
Iğdır gibi yerlerde en ufak bir sarsıntı, dengeleri alt üst edebiliyor. Buralarda küskünlükleri, kırgınlıkları gidermek için farklı bir yöntem uygulamaya alınabilir. Adayın çalışabileceği bir- iki kişi dışında belediye meclisine mürcaat edenlerin kimliğine, kişiliğine bakılmaksızın kura yoluna başvurulabilir. Kuradan kim çıkarsa çıksın ne darılmaca olsun ne de kayırmaca! Böylece talipliler hiç bir bahaneye sığınmadan kaderine razı olsun.

 Aksi taktirde küskünlük ve dargınlıkların önüne geçilemez ve bu da bir kaç yüz oyun önemli olduğu böylesine kritik yerlerde kötü sonuçların doğmasına sebep olur.

   FAHRETTİN MASUM BUDAK