AMAÇ BAŞKADIR!

AMAÇ BAŞKADIR!

  Iğdır Belediyesi, seçimden önce kayyum tarafından işe alınan işçilerin bir bölümünü kapının önüne koydu. 204 kişinin işten atıldığı bu vahim gelişmeyi çok yakından takip ediyoruz. 

   Sözü edilen bu işçiler  çalkantılı bir şekilde işe nasıl alındıysa, çıkışları da bir o kadar çalkantılı oldu. İstenilmeyen şekilde ve kayırmayla işe yerleştirilen bu insanları çok eleştirdik ama dönüp Türkiye'de bu şekilde işe yerleştirilenleri hiç bir zaman hatırlamak istemedik. Evet, doğrudur bu işçilerin önemli bir kısmı hakketmeden buraya farklı usullerle yerleştirilmişti. Ancak bu yöntemle belediyeye yerleştirilen sadece bu işçiler değildi ki. Türkiye'de bu şekilde işe yerleştirilenleri nedense hiç kimse hatırlamak bile istemiyor. Oysa Türkiye'nin kanayan bu yarasını herkes biliyor. Mehmet Nuri Güneş, bir öncek dönemde 170 işciyi bizzat işe yerleştirerek en büyük torpili kendisi yapmıştı. Diyor ki "Adı işçi olan bu torpillileri ya işten alacaktık ya da besleyecektik!" Bu cümleyi kuran adam kendi zamanında 170 kişiyi işe nasıl aldı?

  Iğdır Belediye Başkanı Mehmet Nuri Güneş'in ne yapmak istediğini bilmeyen yoktur. Onun ajandasında belediyenin kıt imkanlarının bir değerinin olduğunu asla düşünmüyorum. O seçimden önce belediyeye alınan bu gariban insanların yerleşip kalmasını istemiyor. Onun korkusu başkadır. O etnik karşıtlığı yapmaktan vaz geçemez. Çünkü bu alandan besleniyor. Etnik yapıyı kazımak ve kurcalamak ona aklının ucundan geçirmediği oturduğu o makamı tahsis etmiştir. Aklını peynir ekmekle yememiştir ki, geçip sakin sakin koltuğunda otursun. Fitne- fesatlık onun şiarında var. Karıştırmak ve halkın duygularını sömürmek ona güç ve kuvvet veriyor. Aklınca işe yerleştirilen bu insanları işten atmakla geniş kesimlerin desteğini alacağını düşünüyor. Kendisi gibi kinle, intikamla gıdalananları ve "benim çocuğumu niye işe almadılar" diyenleri belki kandırabilir ama büyük çoğunluğa zerreyi miktar tesir edemez!

  Mehmet Nuri Güneş'in uykusunu kaçıran bu işçilere ödediği maaşlar değildir. Onun asıl uykusunu kaçıran şey, bu işçilerin Iğdır'da kalıcılık sağlamasıdır. 350 kişi demek ailesi ve yakınlarıyla birlikte 5000 kişi demektir. Bu nüfusun Iğdır'da kalıp çalışması demek, ona beş bin tane okun her gün atılması demektir. Derdi başı göçü durduran böyle bir çalışmanın yok edilmesini sağlamaktır. İnsanları işten atıyor ki, bu insanlar işsiz güçsüz kalsın ve sonra da göç edip gitsinler. Meydan da terör yuvalarına kalsın. Ayrıca eğer, onlar çalışırsa dağa gönderilecek para da azalacaktır. Adam bunu da düşünüyor. Yoksa aklının ucunda veya hayalinde hizmet denen bir şey yoktur. Zira adamın geldiği yer bellidir. Belediyeyi dağ kadrosunu diriltmek ve yeniden canlandırmak için lojistik merkez olarak kullanmak istiyor.

  Su uyur düşman uyumaz ama devlet de hiç bir zaman uyumaz! Siz ne kadar "Mus"..deseniz de biz "Mustafa" dediğinizi biliyoruz! Sizleri dağlarda ve hapishanelerde edindiğiniz tecrübeler de kurtaramayacaktır!

  FAHRETTİN MASUM BUDAK