20 ŞUBAT
“Cemre”
Cemre'nin birer hafta arayla havaya, suya ve toprağa düştüğüne inanılır. Cemre; ilkbahara doğru, önce havada, sonra suda ve nihayet toprakta 7’şer gün aralıklarla meydana gelen bir sıcaklık yükselişidir. Cemre yanmış kömür parçası, kor anlamına gelir. Cemrelerin düşmesi Kasım Günleri’ne göre olur. I. Cemre, Kasım’ın 105’inde (20 Şubat’ta) havaya, II. Cemre 112’sinde (27 Şubat’ta) suya, III. Cemre, 119’unda (6 Mart’ta) toprağa düşer. Bugün Kasım’ın 105’i, yani I. Cemre’nin havaya düştüğü gündür. Cemreler, havaların ısınmaya başladığının ve kışın soğuk günlerini, geride bırakmak üzere olduğumuzun müjdecisidir. Her cemrenin düşüşüyle hava sıcaklığı artar, cemrelerin arasında ise sıcaklıkta küçük bir düşüş görülür.
Cemre düşmesi halk dilinde doğanın uyanışı ve canlanması anlamına gelmektedir. Bu durum baharın başlangıcı olarak kabul edilir. Yüzyıllardır, özellikle tarımla uğraşan halkın, hava olaylarına göre günlük yaşamlarını planladıkları bir halk takvimidir.
Cemre; kelime anlamıyla ateş, kor demektir. Buradaki düşme ifadesi, aslında ısınmayı anlatan bir kavramdır. Sırasıyla havanın, suyun ve toprağın canlanmasını, baharın başlangıcını ifade eder.
Kış mevsiminin sona erdiği, baharın başlangıcına denk gelen bu dönemde, özellikle güneş radyasyonu yer radyasyonundan biraz daha fazla olduğu için, ortamda bir sıcaklık artışı meydana gelir. Bu sıcaklık artışı, halk kültüründe cemre düşmesi olarak bilinen olaya karşılık gelmektedir.
YORUMLAR