YAŞAMA SEVİNCİ

YAŞAMA SEVİNCİ
İnsanoğlu bazen yaşama sevincini kaybeder. Konuşmaktan, düşünmekten, irdelemekten, çözmekten, umutlarından vazgeçer. Savaşmayı bırakır. Aklını başına toplayıp kendini daha iyi hissetmekten vazgeçer. Kendi için ve ailesi için çabalamaktan vazgeçer. Kitap okumaktan, müzik dinlemekten, dizi seyretmekten vazgeçer. Çok sevdiği şeyleri terk eder kısacası. Hayat devam ederken yaşama sevincini kaybetmek o kadar kolay olmamalı. İnsan kendisi için yaşamalıdır. Etrafındaki insanlar için değil. Sizin yaşamınızı çevredeki insanlar değil kendiniz belirlemelisiniz.
Bazen kötü bir süreç geçirebiliriz. Mutsuz olabiliriz, ancak yaşama sevincimizi hiç bin zaman kaybetmemeliyiz. Her şeye rağmen hayatın içinde olmak, mücadele etmek gerekir. Bazen bir sahilde,  bazen ormanda yürümek ve bundan zevk almak gerekir. Yaşadığımız sürece sorunlar bitmez. Sorun ne ise ve bize ne iyi gelmiyorsa bu durumu çıkarın hayatınızdan.
Yaşama sevincini o kadar uzaklar da aranmamalıdır. Eğer dışarıda yağan yağmurun sesini duyuyor, acıktığınız da bir şeyler yiyebiliyor, susadığınız da bir bardak su içebiliyor ve hayatınızda sizi seven birilerinin gözlerinde size olan sevgiyi görebiliyorsanız yaşama dört elle sarılın lütfen.