KARINCANIN SAHİBİ

KARINCANIN SAHİBİ
Hükümdar Timur bir gün hapse düşer ve umudunu yitirir. Allah’ın işi bu ya karıncanın azmini Timur’un gözüne sokar. Bir buğday tanesidir karıncanın hikâyesi. Kendinden kat kat büyük bir buğday tanesini yuvasına ulaştırmak için her gün çabalar durur, defalarca dener, yorulunca yuvasına gider biraz dinlenir. Sabah kalkıp bakan Timur, karıncanın yine buğdayının peşinde olduğunu görür. Saymaya karar verir, karıncanın buğdayı kaç kez düşürüp, kaç kez tekrar kaldırmaya çalıştığını. Bini geçer yorulur, saymaktan vazgeçer. Karınca ise hiç yorulmaz, yıkılıp doğrulmaktan. Bir sabah gördüğüne şaşırır kalır koca hükümdar. Karıncanın sırtında bir buğday tanesi var. Yuvasına doğru gidiyor.
Timur karar verir, o sabah. Karıncanın taklitçisi olmaya, o kararına ne kadar sadık olmuş bizi bağlamaz ama bu hikâyenin tüm tükenmiş umutlara bir yol açmasını dilerim. Bir sabah gerçekten gücünüzün kalmadığını anladığınızda kalkar kalkmaz gözünün çarpacağı bir yere küçük bir not iliştirin. “Kalbim ne olur karıncayı unutma. Karıncanın sahibini ise asla unutma” diye.