Anfisa Zinyeddin

Anfisa Zinyeddin

NNN

Bir kış günü

29 Aralık 2020 - 22:34

          Bir kış günü

        Bir kış günü sabah uykudan uyandım, camdan dışarı bakdım,  gözlerime inanamadım. Uyuduğum  da gördüğüm, son bahar görüntüsünden hiç bir şey kalmamıştı. Her taraf bem- beyaz kar örtüğü idi.

             Diyorlar ya her anın bir hükmü var.Doğru imiş.kuşlar civildeşib okyur ,güneş gök yüzunde gülumsüyordu.  Etrafdaki manzara ve bu güzelikler beni duygulandirdi, gözlerimin önüne sen geldin.Gözlermi böylece uzaklara dikerek seni ,seni hayal etdim. Eski günlerimizde olduğu gibi kar topu oynadım, seninle.Bazanda karın üstünde uzandık. Gözlerimizi güneşin parıldayan seferlerinde gizleterek ,yumduk.Bir- birimize sarıldık. Bir olduk..Böylece kaldık. Sonra el- ele tutub koşduk...Bu hatıralar beni o kadar mutlu etmişti ki,gerçek ,sensiz hayatıma dönmek böyle istemiyordum.Çok yakınlarda müzik sesi geliyordu.Eski şarkılardan biri idi.-Beni arayacaksin günü birinde.Peşman olacaksın günün birinde.-Çok sevdiğim  şarkılardan biri idi.Bizde bir-birimizi böylece kayb etmiştik.Zamanında bir-birimizi değer vermediği için.Artik ise çok geç idi ,çok.Sonraki pişmancilik fayda vermez.Her şeye zamaninda değer vermek gerektiğini ,çok geç bildik.Ama bu anlarda zamanı durdurub seninle güzel bir sahne yaşıyordum ki, heç gerçek hayata dönmek böyle istemiyordum. Böylece seninle kalmak istiyordum bir ömür. Ama annemin sesine ,eski sensiz dünyama döndüm:

-Gel kızım ,Kuzum kahvaltı hazır!