Iğdır Ehlibeyt Alimleri Derneğinden Başbakana cevap

Iğdır Ehlibeyt Alimleri Derneğinden Başbakana Yanıt

        Başbakan Recep Tayyip Erdoğan 12 Mart 2014 tarihinde Kanal 24 adlı

televizyon kurumunda yaptığı açıklamalarda Fetullah Gülen Cemaatini

kastederek kullandığı;

        "Bunların bir defa 3 tane önemli hasleti var, takiye var, yalan var,

iftira var, üçünün neticesi fitne var, fesat var, bunlar Şiayı geçmiş

vaziyette. Şia bunların eline su dökemez."

        Sözleri bizleri bir kez daha derinden yaralamış ve açıklama yapma

zaruretinin doğmasına sebep olmuştur.

"Bir kez daha.." diyoruz çünkü biz Şialar AKP iktidarında tarihimizde

hiç olmayan kadar hakaret, aşağılama ve ötekileştirmeye maruz

kalmaktayız. Sonu nere varacak şaşkınız.  Şu ne demektir Allah aşkına:

 "...bunlar Şiayı geçmiş vaziyette. Şia bunların eline su dökemez."

Bunun izahı tarafımızdan şöyle anlaşılmaktadır: "Yani Şialar takiyeci,

yalancı, iftiracı; üçünün neticesi olarak fesatçı ancak; Cemaat öyle

işler yapmakta ki onları da geçmiş, onlardan da aşağı..."   Biz Şiiler

bu ülkenin asli unsuru olduğumuzu, bu ülkenin toprak bütünlüğünü,

bayrak saygınlığını, bölünmez toplumsal barışını savunduğumuzu her

açıklamamızda dile getirmişiz. Dolayısı ile bizden kaynaklı saydığımız

örnekler noktasında aksi bir tek durum dahi örnek olarak gösterilemez.

   Yalan, fitne, fesat ibarelerini şia ile özdeşleştiren toplumsal

algıda her şia'nın yalancı fitneci olarak lanse edilmesini sağlayan

başbakanın bu beyanatları ile kirli ve mezhepçi zihniyetini ortaya

konmuş; kendisi Şia inancına hakaret etmiş ve Türk Ceza Kanunu'nun

216.maddesinde tarif edilen ''Halkı kin ve düşmanlığa tahrik veya

aşağılama'' suçunu işlemiştir.



                    Bizler, Iğdır Ehlibeyt âlimleri derneği olarak

şunu diyoruz ki :"  AKP hükümetinin özellikle son birkaç yılında hak

etmediğimiz birçok ayrımcı politikalara maruz kalan halkımızın, bu son

olayda da sükûnetini de muhafaza ederek kendisine yönelik iftiraları

muhatabına iade edecektir.

Biz Şialar vatandaşlık bilincimizi hiçbir tahrik ile kaybetmeyeceğimiz

gibi inanç bilincimizi de 1400 yıldır yaşanılan tüm baskılara,

zulümlere, işkencelere, iftiralara rağmen terk etmeyen bir gelenekten

geliyoruz. İnancımızdan kaynaklı uğradığımız iftiralara son olarak

Başbakan Recep Tayyip Erdoğan'ın bu ifadeleri de eklenmiş oldu. Umarız

yapılan bu hayati hatadan dönülür, özür dilenilir.

                                                       Seçimlerin

yaklaştığı, üstünlük savaşlarının yaşandığı; ahlakın, izan'ın

ötelendiği bu günlerde yaşanan tartışmalarda Şialara yönelik

hakaretlerin ülkemiz birlik ve bütünlüğüne, insan haklarına büyük

darbe vurduğunu belirtirken halkımızın kendi inançlarına yönelik bu

iftiraları sükûnetle ele almasını arzuluyoruz. Onlar şunu biliyorlar

ki yolları hak, referansları hak, önderleri haktır...     Seçimler

halkın irade yerleridir, Başbakanın seçimlere endeksli yaptığı bu

konuşmasının karşılığını kırılan, incinen halkımız  sandıkta

verecektir.

Ayrıca bir basın bültenine sığmayacak denli kapsamlı olması hasebiyle

kısaca bir "takiye" bilgisini de halkımızın huzuruna sunuyoruz.

Saygılarımızla...

         Takiyye, dinî, manevî veya dünyevî zararları önlemek için kişinin

muhalifler karşısında imanını veya inancını gizlemesi demektir. Bu

anlamda takiyye, her Müslümanın şer'î görevlerinden biridir ve bunun

kökü Kur'ân'a dayanmaktadır.

KUR'ÂN AÇISINDAN TAKİYYE

Kur'ân-ı Kerim'in birçok ayetinde takiyye konusuna değinilmiştir ki,

biz burada onlardan bazısına yer vereceğiz:

"Müminler, müminleri bırakıp kâfirleri dost edinmesinler. Kim böyle

yaparsa, Allah ile hiçbir ilişkisi kalmaz. Ancak kafirlerden gelecek

bir tehlikeye karşı (takiyye ederek) onlardan korunmanız icap

ediyorsa, o başka."[1]

Bu ayet, açık bir şekilde müminlerin kâfirleri dost edinmelerinin caiz

olmadığını, ancak can korkusu ve tehlikeleri önleme söz konusu olduğu

zaman zahirde onlara dostluk izharında bulunabileceklerini ifade

etmektedir

"Kim iman ettikten sonra Allah'ı inkâr ederse -kalbi iman ile dolu

olduğu hâlde (inkâra) zorlanan başka-. Fakat kim kalbini kâfirliğe

açarsa, Allah katından bir gazap onlaradır ve onlar için büyük bir

azap vardır."[2]

Müfessirler, mezkur ayetin nüzul sebebiyle ilgili olarak şöyle demişlerdir:

"Bir gün Ammar b. Yasir, anne ve babasıyla birlikte kâfirlerin eline

düştüler. Kâfirler, onlardan İslâmdan el çekmelerini istediler ve

onları küfür ve şirke zorladılar. Ammar'ın dışındakiler, Allah'ın

birliğine ve Hz. Peygamber'in risaletine tanıklıkta bulundular. Bu

yüzden onlardan bazıları şehit edildi, bazıları da İslâm düşmanları

tarafından işkenceye tâbi tutuldu.

Fakat Ammar, kalbî isteğine rağmen takiyye edip, kâfirlerin dediği

şeyleri dile getirdi ve serbest bırakıldı. Allah Resulü'nün (s.a.a)

yanına vardığında dile getirdiği sözlerden dolayı endişeye kapılıp

üzüldü. Bunun üzerine Hz. Peygamber (s.a.a), ona teselli verdi ve

mezkur ayet de bu konuyla ilgili olarak nazil oldu."[3]

Bu ayetten ve müfessirlerin sözlerinden; canı korumak, maddî ve manevî

zararların önüne geçmek için Hz. Peygamber'in zamanında da kalbî

inancın gizli tutulduğu ve İslâm'ın buna rıza gösterdiği

anlaşılmaktadır.

Bütün bu söylenenlerden şu sonuçlar elde edilmektedir:

1- Takiyye, Kur'ân kökenli bir ilkedir ve ashabın davranışları, Hz.

Peygamber'in (s.a.a) de bu davranışları teyit etmesi, takkiyenin caiz

olduğu ve İslâm'ın ilk yıllarında gerçekleştiğini göstermektedir.

2- Şia'nın takiyye yapmasının sebebi, Şiîleri acımasızca katleden ve

Şia mezhebini yok etmekle tehdit eden zulüm fırtınaları idi.

3- Takiyye, Şiîlere mahsus bir şey değildir; diğer Müslümanlar

arasında da mevcuttur.

4- Takiyye, Müslümanların canlarının korunmasını amaçladığı için,

sadece kâfirlerin ve müşriklerin karşısında değil, karşı konulamayan

veya kendisi ile mücadele etme şartları oluşmayan her zalimin

karşısında yararlanılacak bir ilkedir.

-------

1-       Âl-i İmrân, 28

2-       2- Nahl, 106

3-       3- Celâluddin Suyutî, ed-Dürr'ül-Mensûr, c.4, s.131, Beyrut.